Wat kan links leren van het neoliberalisme? Dat ideeënstrijd cruciaal is. Decennialang bleef het antwoord van de linkerzijde hier uit. De laatste jaren lijkt de kentering ingezet. De linkerzijde durft weer te dromen, eindelijk.
Of je gaat werken, of je wordt buitengepest. De Duitse 'oprotwet' dreigt als voorbeeld te dienen voor België en andere Europese landen.
Dat progressieve partijen meeheulen met de rechterzijde wanneer het gaat over een verlaging van erfbelasting, is een schande.
Kan de SP.A iets leren uit de Deense verkiezingen? Dat ze zal moeten kiezen: gelooft de partij nog in het ideaal van een samenleving van gelijken, of verkiest ze de klassenmaatschappij?
De disproportionele aandacht voor arbeidsthema’s zoals platformwerk en robotisering leiden vaak af van waar het in arbeidsrelaties nog steeds om gaat: de (tanende) werknemersmacht om aan deze veranderingen vorm te geven.
Een regering die de mensenrechten schendt, de arbeidsrechten nog verder afbreekt, en de klimaatontwrichting versterkt, verdient geen handelsakkoord.
Is het niet dankzij, maar net ondanks het overnemen van het praatje over ‘het vreemdelingenprobleem’ dat Frederiksen de nieuwe premier van Denemarken kan worden?