Baby’s treden pas over twintig jaar toe tot de arbeidsmarkt, terwijl een migrant meteen aan het werk kan. In een vergrijzend Europa is de conclusie simpel, schrijft Hielke Van Doorslaer.
Baby’s treden pas over twintig jaar toe tot de arbeidsmarkt, terwijl een migrant meteen aan het werk kan. In een vergrijzend Europa is de conclusie simpel, schrijft Hielke Van Doorslaer.
Baby’s treden pas over twintig jaar toe tot de arbeidsmarkt, terwijl een migrant meteen aan het werk kan. In een vergrijzend Europa is de conclusie simpel, schrijft Hielke Van Doorslaer.
België is Europees koploper in bedrijfssubsidies, maar de regering‑De Wever kiest ondanks het oplopende begrotingstekort voor minimale besparingen. Volgens Minerva‑expert Olivier Pintelon worden inefficiënte loonsubsidies behouden terwijl steun voor werkbaar werk sneuvelt.
De arbeidsmarkt groeit, maar de kwaliteit van werk blijft ongelijk verdeeld. Een analyse van de factoren die jobkwaliteit bepalen en hoe beleid daarop kan inspelen.
Het politieke debat over migratie verhardt, maar achter de slogans schuilt een andere realiteit: Europese economieën zijn structureel afhankelijk van migratie. Dit leidt tot een migratieparadox waarbij regeringen publiek pleiten voor “minder instroom”, terwijl ze tegelijk meer arbeidsmigranten toelaten om demografische tekorten en personeelsschaarste op te vangen. Landen als het Verenigd Koninkrijk, Italië en Denemarken voeren officieel een streng migratiediscours, maar versoepelen ondertussen hun regels voor buitenlandse werknemers. Spanje kiest net voor een pragmatische aanpak en plukt daar economische vruchten van. De kernboodschap: wie migratie drastisch wil beperken, moet bereid zijn economische groei en welvaart op te geven. Het dubbele discours dat vandaag gevoerd wordt – hard in woorden, soepel in daden – ondermijnt zowel economie als democratie.
Werknemers een zitje geven in de raad van bestuur van bedrijven verandert niet heel het systeem, maar wél het verhaal erachter – en soms begint een revolutie precies daar.
Bij de stakingen wordt met regelmaat van de klok verwezen naar het Noord-Europese systeem van sociaal overleg, dat een voorbeeld moet zijn. Maar de regering duwt het sociaal overleg precies de andere richting uit.
Meer dan een vijfde van alle werknemers zit in de (peri)menopauze. Toch doet onze sociale wetgeving alsof dat probleem niet bestaat, schrijven Anna Makhova en Niels Morsink.Ferdi De Ville is professor Europese Politieke Economie aan de Universiteit Gent en kernlid van Denktank Minerva. Het is niet omdat diensten in verhouding tot goederen duurder worden, dat je er niet meer in moet investeren, schrijft hij.
Het aantrekken van voldoende migranten is noodzakelijker én lonender dan Mark Elchardus en andere migratiesceptici ons willen doen geloven.
Zolang we over ongelijkheid praten in termen van 'wij' en 'zij', missen we het grotere plaatje: sociale vooruitgang is nooit een gunst, maar een gedeeld belang.
Op 11 september schorste het Grondwettelijk Hof de Brusselse ordonnantie die de toepassing van de lage-emissiezone (LEZ) uitstelt van 1 januari 2025 tot 1 januari 2027, onder meer voor Euro 5-dieselvoertuigen. Het Hof oordeelt dat de bestreden ordonnantie een aanzienlijke achteruitgang met zich mee brengt van het beschermingsniveau van het recht op gezondheid en van het recht op een gezond leefmilieu en dat die achteruitgang niet redelijk verantwoord is.